I, CLAUDIUS ΕΓΩ, Ο ΚΛΑΥΔΙΟΣ
Βασισμένο στα μυθιστορήματα του ROBERT GRAVES
8. ΖΕΥΣ, ΜΑ ΤΟ ΔΙΑ!
Το βρήκα μέσα σε αυτό το κουτί.
Μέσα εκεί.
Το κουτί ήταν στην κρεβατοκάμαρα του ανιψιού μου Caligula.
Κάποτε ανήκε στον πατέρα του, Germanicus.
Είπα ότι θα έλεγα τα πάντα, και θα το κάνω.
Δεν θα κρύψω τίποτα. Τίποτα!
Και αν αυτό που ακολουθεί φαίνεται απίστευτο...
πιστέψτε το.
Πιστέψτε το!
Από τα 5 τελευταία χρόνια της βασιλείας του Τιβέριου, όσο λιγότερα λέγονταν τόσο το καλύτερο.
Παρέμεινε στο Capri, παραδομένος στους ψιθύρους,
μέχρι που επιτέλους, όταν ο κόσμος άρχισε να νομίζει ότι δεν θα πεθάνει ποτέ,
έπαθε ένα μεγάλο έμφραγμα.
Είχε ονομάσει τον Caligula τον πρωταρχικό του κληρονόμο
και τον Gemellus, ο οποίος ήταν εγγονός του και ακόμη παιδί,
τον δεύτερο κληρονόμο του, στην περίπτωση που ο Caligula πέθαινε πριν απ'αυτόν.
- Είναι νεκρός. - Αλήθεια?
Φέρε μου το δαχτυλίδι του.
Ας διαδώσουμε στον κόσμο ότι έχει καινούριο Αυτοκράτορα.
Συγκλητικοί, κύριοι...
ο αγαπημένος μας Αυτοκράτορας, Tiberius Claudius, είναι νεκρός.
Έφυγα από το δωμάτιό του αφού έκλεισα αυτά τα κουρασμένα μάτια με αυτό το χέρι.
Πριν πεθάνει, έβγαλε από το δάχτυλό του αυτό το δαχτυλίδι...
την προσωπική του σφραγίδα, και το έβαλε στο δάχτυλό μου.
Και είπε, "Πεθαίνω εν ειρήνη, μικρέ Gaius,"
"γνωρίζοντας ότι θα κυβερνήσεις εσύ στη θέση μου."
Αυτές ήταν οι τελευταίες του λέξεις.
Έκλαψα. Έπεσα στα γόνατα κι έκλαψα.
Κύριοι, στέκομαι μπροστά σας τώρα ως ο Αυτοκράτοράς σας.
- Άρχοντα! - Ζήτω η Ρώμη!
Άρχοντα! Ζει και πάλι!
Είναι ζωντανός. Ζητά το δείπνο του και θέλει πίσω το δαχτυλίδι του.
- Παρ'το! Δεν το θέλω! - Περίμενε ένα λεπτό!
Κύριοι, είμαι σίγουρος ότι έχει γίνει κάποιο λάθος.
Αυτός ο ηλίθιος σκλάβος είδε τον άνεμο να ανακατεύει τα σεντόνια στο κρεβάτι.
- Όχι. Ζητάει μοσχαρίσια παϊδάκια! - Ησυχία! Θα φτιάξω παϊδάκια από σένα!
Τα έχει χάσει. Δεν το βλέπετε?
Καλύτερα να πας να δεις μόνος σου.
Ακριβώς. Προτείνω να μείνετε όλοι εδώ μέχρι να διευθετηθεί το θέμα.
Έλα.
Θέλω το δείπνο μου.
Και θέλω μία μοσχαρίσια...
Σου είπα ότι ήταν νεκρός.
Τυπικό! Ήθελε να δει τί θα κάναμε αν νομίζαμε ότι είναι νεκρός.
Δεν θα το ξεχάσω αυτό, Macro. Πραγματικά δεν θα το ξεχάσω.
Κύριοι, ο Tiberius Claudius είναι σίγουρα νεκρός.
Καμία αμφιβολία.
Όταν μπήκα στο δωμάτιό του, ήταν ξαπλωμένος ειρηνικά στο κρεβάτι του.
Θα πάρουμε το πτώμα στη Ρώμη και θα του κάνουμε μια καταπληκτική κηδεία!
- Άβε Καίσαρ! - Άβε Καίσαρ!
Κύριοι!
Είμαστε στην αυγή μιας νέας χρυσής εποχής.
Ένας γιος του Germanicus ήρθε ενώπιόν μας.
Ας αφεθούμε στα χέρια του και να του παραχωρήσουμε υπέρτατη εξουσία.
Ας φωνάξουμε, "Η Ρώμη σώθηκε!" Άβε Καίσαρ!
Herod Agrippa!
Ω, Herod!
Αναρωτιόμουν τις προάλλες πού ήσουν και τί έκανες.
Αν δεν προσπαθούσα να δανειστώ χρήματα, σκεφτόμουν εσένα!
Φτάσατε μαζί?
Πήγα κατευθείαν στην Capua. Ήξερα ότι ζούσε εκεί.
Τον βρήκα να φεύγει για τη Ρώμη και να σκοπεύει να σε επισκεφτεί στο δρόμο του.
Τίποτα δεν θα με ευχαριστούσε περισσότερο.
Κάτσε κάτω. Θυμάσαι τον εγγονό μου, Gemellus?
- Μεγάλωσε. - Μμμ. Δεν σταματά να τρώει ποτέ.
Δεν σου κάνει καλό να τρως τόσα γ-γλυκά. Φράζει το στήθος.
Αν βρίσκομαι υπό επίπληξη, θα πάω μέσα.
Πήρε τόσο αέρα από τότε που πέθανε ο Τιβέριος.
- Πιστεύει ότι ήδη κυβερνά. - Το κάνω.
Έγινα κυβερνήτης με τον Caligula.
Ησυχία! Η Σύγκλητος το απέρριψε. Είσαι πολύ νέος.
Οι άνθρωποι δεν γίνονται Αυτοκράτορες για να διαχειρίζονται τους φούρνους.
Δεν μπορώ να δω γιατί είναι πιο κακό το να τρως τόσα γλυκά
από το να πίνεις τόσο πολύ κρασί.
Και πολλοί μεγάλοι το κάνουν αυτό.
Τρώει για παρηγοριά. Η Livilla τον αγνοούσε. Είχε άλλα ενδιαφέροντα.
- Σου έγραψα για τη Livilla. - Ναι.
Ας μη μιλάμε γι'αυτό. Είναι νεκρή, και από τα χέρια μου. Θα το ξαναέκανα.
Ίσως τα πράγματα να βελτιωθούν τώρα που ο Caligula είναι στην διακυβέρνηση.
Ας το ελπίσουμε.
Μου αρέσουν όλοι οι τίτλοι που έχεις για μένα, όπως και στην αδερφή μου, Drusilla.
Θα πρέπει πιθανόν να τους χρησιμοποιήσω όλους.
Τί γίνεται σχετικά με το Προξενείο, Lentulus?
Η περίοδός σου έληξε. Έχεις επιλέξει τον Πρόξενο για την επόμενη περίοδο?
Η επιλογή είναι προφανής σε εμάς.
Η Σύγκλητος παρακαλά εσένα να δεχτείς την επόμενη περίοδο
και να επιλέξεις ένα συνάδελφο για να τη μοιραστείτε.
Δέχομαι.
Διά τούτου ανακηρύσσω ότι η πρώτη πράξη μου σαν Πρόξενος
θα είναι να μαζέψω όλους τους ποινικούς φακέλους που είχε συλλέξει ο Sejanus
και να τους κάψω στην αγορά!
Και, στη μνήμη της αγαπημένης μου μητέρας, Agrippina,
θα υπάρχει ένα νέο ετήσιο φεστιβάλ με ιπποδρομίες και ξιφομαχίες.
Στο μέλλον, ο Σεπτέμβρης θα είναι γνωστός ως "Germanicus" υπό τον πατέρα μου,
όπως ο Αύγουστος ήταν υπό τον προ... προπάππου μου.
Και τώρα έχω έναν πονοκέφαλο. Αυτή η ακρόαση τελείωσε.
- Πονάει το κεφάλι σου πάλι? - Ναι.
Έλα στο δωμάτιό μου και θα στο απαλύνω εγώ.
Lentulus...
εδώ είναι ο συνάδελφος που επέλεξα να μοιραστεί το Προξενείο μαζί μου.
- Ο Gemellus. Μια εξαιρετική επιλογή. - Όχι, όχι! Όχι ο Gemellus. Όχι αυτός.
- Ο θείος μου Κλαύδιος. - Ο θείος σου Κλαύδιος?
Ποιός άλλος θα μπορούσε να το μοιραστεί από τον αγαπημένο αδερφό του πατέρα μου?
Θείε, σε διορίζω συνάδερφό μου ως Πρόξενο για την πρώτη περίοδο.
- Ε-ε-εμένα? Π-πρόξενο? - Ναι. Θα κυβερνήσουμε μαζί.
Μ-μα έχω ξεχάσει όλους τους κ-κανόνες και τις δ-διαδικασίες.
Θα σκέφτομαι εγώ τα πάντα κι εσύ μπορείς να κάνεις τα πάντα.
Μ-μ-μ...
Θείε, υπάρχει ένας καλπασμός μέσα στο κεφάλι μου κι εσύ τον κάνεις χειρότερο!
Το θέμα έκλεισε.
- Τί συμβαίνει με αυτόν? - Τί συμβαίνει?
- Καθαρίζει συνέχεια το λαιμό του. - Είχε έναν π-πολύ άσχημο βήχα.
Δεν μπορεί να απαλλαγεί απ'αυτό? Είναι πολύ εκνευριστικό.
Παίρνει ένα μίγμα για το βήχα.
Ω. Κατάλαβα.
Ας ελπίσουμε ότι θα καθαρίσει σύντομα.
Έχω αδύνατο στήθος. Δεν φταίω εγώ.
Όχι. Αλλά είναι δικό σου στήθος!
Αυτά είναι δικά σου μαλλιά?
- Ορίστε? - Είναι δικά σου μαλλιά ή περούκα?
Δ-δικά μου.
Γιατί έχεις τόσα πολλά? Το βρίσκω πολύ εκνευριστικό.
Είσαι πολύ μεγαλύτερος από μένα.
Θείε, έχω κανονίσει μια σειρά δωματίων για σένα στο παλάτι.
Μπορείς να έρθεις και να μείνεις με εμένα και τις αδερφές μου. Θα σου αρέσει.
Όλη η οικογένεια θα είναι μαζί.
Συμπαθώ πολύ την οικογένειά μου...
μιλώντας γενικά.
Θείε, το πρώτο σου επίσημο καθήκον ως Πρόξενος θα είναι να βάλεις...
να φτιάξουν 2 αγάλματα των αδερφών μου, Drusus and Nero.
Θα τα στήσουν και θα τα αφιερώσουν στην αγορά.
Η τελετή θα λάβει χώρα νωρίς το Δεκέμβρη.
Ξέρω ότι θα κοστίσει πολλά, αλλά υπάρχουν πολλά χρήματα.
Ο Τιβέριος άφησε 27 εκατομμύρια χρυσά κομμάτια.
Μ-μπορώ να ρωτήσω πόσα έχουν μ-μείνει?
Lentulus, πόσα έχουν μείνει?
Μεταξύ 8 και 9, Καίσαρ.
- Αυτά είναι όλα? - Άφησε ένα σωρό χρέη.
Τον τσιγγούναρο! Χρωστούσε χρήματα και άφησε εμένα να τα πληρώσω όλα!
Θα έπρεπε να τον είχα σκοτώσει όταν είχα την ευκαιρία!
Ω, ο πονοκέφαλός μου χειροτερεύει.
Ο καλπασμός μέσα του. Το σφυροκόπημα των οπλών.
- Έλα στο δωμάτιό μου. - Είναι μέσα στο κεφάλι μου.
Τί έλεγα?
Θα έπρεπε να τον είχες σ-σκοτώσει όταν είχες την ευκαιρία.
Ναι. Πολλές φορές είχα την ευκαιρία και σκέφτηκα να το κάνω.
Να πάω τον G-Gemellus στο δωμάτιό του?
Όχι. Θα σου πω μια ιστορία. Άφησέ τον να ακούσει.
Αυτό θα γίνει, είμαι σίγουρος, ιστορικό ανέκδοτο.
Θέλω να το γράψεις αργότερα, θείε.
- Θα σταματήσεις να βήχεις? - Είναι πολύ δύσκολο.
Προσπάθησε!
Lentulus, πόση έχει μείνει?
Από τί?
Από την περιουσία του Τιβέριου.
Μεταξύ 8 και 9 εκατομμυρίων, Καίσαρ.
- Αυτά είναι όλα? - Επίσης άφησε ένα σωρό χρέη.
Ξανακάναμε αυτή τη συζήτηση πριν, τί συμβαίνει με σένα?
Ξέρω τί θα έλεγα. Θα σας έλεγα μια ιστορία.
Έγινε τρία ή τέσσερα χρόνια πριν στο Capri
όταν δεν ήμουν τίποτα παρά ένα αθώο νέο παιδί,
ταραγμένο και ντροπιασμένο από τη διαφθορά στην οποία είχε πέσει ο Αυτοκράτορας.
Όλο και περισσότερο, στην πρόωρη σοφία μου,
συνειδητοποιούσα ότι η μοίρα της Ρώμης μπορεί να στηριζόταν σε μια μοναδική μαχαιριά.
Ένα μαχαίρι στο χέρι μου.
Και η σκέψη με βασάνιζε.
Άρχισα να το βλέπω σαν το αναπόφευκτο πεπρωμένο μου.
"Μα γιατί εγώ?", είπα.
"Γιατί εγώ, που δεν είχα ποτέ ούτε μια βίαιη σκέψη στη ζωή μου?
"Γιατί θα έπρεπε αυτό το βαρύ καθήκον να πέσει πάνω μου?"
Ωστόσο, μια νύχτα, άϋπνος ως συνήθως από τη θλίψη
για τη μοίρα της αγαπητής μου μητέρας και των αγαπητών αδερφών μου...
Αποφάσισα, ό,τι και να γίνει...
να εκδικηθώ, επιτέλους, το δολοφόνο τους.
Έτσι πήρα ένα μαχαίρι που ανήκε στον πατέρα μου, Germanicus,
και πήγα στο δωμάτιο του Αυτοκράτορα όπου ήταν ξαπλωμένος μουγκρίζοντας
σε έναν εφιάλτη από ενοχές.
Υπήρχε ένας καλπασμός στο κεφάλι μου και ένα σφυροκόπημα...
Ναι, ναι, θυμάμαι.
Ήταν η πρώτη φορά που το άκουσα.
Σήκωσα το στιλέτο για να χτυπήσω...
Όταν μια θεϊκή φωνή ακούστηκε στο αυτί μου.
"Δισέγγονε, σταμάτα!
"Κράτα το χέρι σου. Θα ήταν ασέβεια να τον σκοτώσεις!"
Πάγωσα.
Γύρισα να δω αν μπορούσα να βρω από πού ερχόταν η φωνή,
αλλά δεν υπήρχε κανείς εκεί εκτός από τον Αυτοκράτορα κι εμένα.
Παρ'όλα αυτά ένιωσα την παρουσία του θεϊκού Αύγουστου.
"Ω, Θεέ Αύγουστε!" φώναξα.
"Σκότωσε τη μητέρα μου και τους αδερφούς μου, τους απογόνους σου.
"Δεν θα πρέπει να εκδικηθώ"
"ακόμη και με το ρίσκο να με αποφεύγουν όλοι ως πατροκτόνο?"
Ο Αύγουστος απάντησε.
"Ω, μεγαλόψυχε υιέ, που θα είσαι Αυτοκράτορας στο εξής,
"δεν υπάρχει ανάγκη να κάνεις αυτό που θα έκανες.
"Με τις εντολές μου,
"οι Ερινύες εκδικούνται τη νύχτα για τους αγαπημένους σου την ώρα που κοιμάται.
"Άστες αυτές να κάνουν τη δουλειά τους και αυτόν στα βασανιστήρια των ονείρων του
"και στα βασανιστήρια που θα έρθουν στο εξής.
"Θα υποφέρει αιώνια μαρτύρια, ορκίζομαι,
"όσο εσύ...όσο εσύ, γιέ μου...
"όσο...μετά από μια ένδοξη βασιλεία...
"θα μπεις στην αγκαλιά του Αύγουστου."
Πέταξα δίπλα το στιλέτο.
Πατέρα! Πατέρα!
Βοήθεια!
Σταμάτα!
Σταμάτα! Σταμάτα!
Τα αγάλματα πρέπει να είναι έτοιμα μέχρι το τέλος του Ν-νοέμβρη.
- Είπα ότι θα έκανα ό,τι καλύτερο... - Μπορώ να δώσω τη δουλειά αλλού!
Θα έχανες χρόνο. Έχουμε ήδη αρχίσει.
- Δεν τα έχετε ξεκινήσει! - Υπόσχομαι ότι θα ξεκινήσουμε αύριο.
Έτσι όπως είναι ο Αυτοκράτορας, δεν θα είναι έτοιμος για την τελετή.
Μην σε νοιάζει ο Αυτοκράτορας, αυτή είναι η δουλειά του.
Απλά σιγουρέψου ότι αυτά τα αγάλματα θα είναι έ-έτοιμα!
Ο Αυτοκράτορας ξύπνησε το πρωί, αλλά μετά υποτροπίασε σε κώμα.
Μόνο αυτά μπορώ να σας πω.
Προτείνω να γυρίσετε στα σπίτια σας.
Ό,τι μπορεί να γίνει γίνεται.
Προσευχόμαστε κάθε ώρα γι'αυτόν. Να του το πείτε αν ξυπνήσει.
Θα το πω.
Προσέφερα τη ζωή μου στη θέση του αν του τη χαρίσουν οι θεοί.
Αν του συμβεί τίποτα, θα ήταν η χειρότερη συμφορά που θα μπορούσε να συμβεί στη Ρώμη
από το θάνατο του Germanicus.
Οι προσευχές σας θα τον βοηθήσουν, είμαι σίγουρος.
Θείε Κλαύδιε, έλα γρήγορα! Ξύπνησε και θέλει να σε δει.
- Για ποιο λόγο? - Δεν ξέρω.
Για όνομα του θεού, ευθύμησέ τον.
Θα σε σκοτώσει αν δεν πεις τί θέλει.
- Τί θέλει να πω? - Δεν ξέρω!
Αλλά μόλις προσπάθησε να με σκοτώσει.
Είπε ότι δεν τον αγαπούσα.
Με έβαλε να ορκιστώ ξανά και ξανά ότι το έκανα! Ω, πήγαινε, σε παρακαλώ!
Άβε Κ-Καίσαρ.
Πόσο χ-χαίρομαι που σε βλέπω ζωντανό και ακούω τη φωνή σου ξανά.
Ν-να ελπίσω ότι είσαι καλύτερα?
Ποτέ δεν ήμουν πραγματικά άρρωστος.
Ω. Αλήθεια?
Όχι. Υποβλήθηκα σε μια μεταμόρφωση.
Ω. Π-π-πόνεσε?
Ήταν σαν μια γέννα όπου η μάνα γεννά μόνη της.
Ω, ναι.
Ω, αυτό π-πρέπει να π-πόνεσε.
Μ-μπορώ να ρωτήσω ποιος είναι ο χαρακτήρας
αυτής της λ-λαμπρής αλλαγής που είχες?
Δεν είναι προφανές?
Έ-έγινες Θ-θεός!
Ω, Θεέ μου.
Ω, άσε με να σε λατρέψω!
Ω, πώς μπορούσα να είμαι τόσο τυφλός?
Είμαι ακόμα με θνητή μεταμφίεση.
Όχι, θα έπρεπε να το έχω δει αμέσως.
Το πρόσωπό σου λάμπει, ακόμα και σε αυτό το φως, σαν λ-λάμπα.
Ναι?
Φέρε μου αυτόν τον καθρέφτη.
Ω. Είναι φωτεινό, έτσι?
Θα μπορούσα να διαβάσω με αυτό.
Πάντα ήξερα ότι θα γινόταν αυτό.
Πάντα ήξερα ότι ήμουν θεϊκός. Σκέψου το.
Όταν ήμουν δύο, κατέστειλλα μια ανταρσία στον στρατό του πατέρα μου κι έσωσα τη Ρώμη.
Αυτό ήταν καταπληκτικό.
Είναι όπως οι ιστορίες που λένε για τον Ερμή ως παιδί,
ή τον Ηρακλή που έ-έπνιξε φίδια στην κούνια του.
Ακριβώς. Μόνο που ο Ερμής απλά έκλεψε μερικά βόδια,
την ώρα που εγώ στην ηλικία των δέκα, έιχα ήδη σκοτώσει τον πατέρα μου.
- Δεν το ήξερες αυτό, έτσι? - Ό-όχι...
Θειότητα.
Ούτε ο Δίας δεν το έκανε αυτό. Απλά τον εξόρισε.
Γιατί, αν δ-δεν σε πειράζει που ρωτάω, τ-το έκανες αυτό?
Έμπαινε στη μέση.
Εγώ - ένας νέος θεός!
Προσπάθησε να μου επιβάλλει πειθαρχία. Γι'αυτό τον τρόμαξα μέχρι θανάτου στην Αντιόχεια.
Ώστε εσύ τα έκανες όλα αυτά?
Είναι απίστευτο.
Όχι, καθόλου. Όχι για ένα θεό. Ήταν πολύ απλό.
Όχι μόνο σκότωσα τον φυσικό μου πατέρα,
επίσης σκότωσα και τον πατριό μου, Τιβέριο. Ο Δίας ποτέ δεν το έκανε αυτό!
Όχι. Δεν διάβασα ποτέ ότι το έκανε αυτό.
Και είσαι ένας πολυδιαβασμένος άνθρωπος.
Κι ενώ ο Δίας κοιμήθηκε με μόνο μια από τις αδερφές του,
εγώ κοιμήθηκα και με τις τρεις δικές μου - όλες είχαν ένα θεό στο κρεβάτι τους.
Η Martina μου είπε ότι ήταν σωστό για ένα θεό.
Ω, ήξερες τη Martina καλά?
Ω, ναι, ναι. Πολύ καλά. Μια πολύ σοφή γυναίκα.
Στην Αίγυπτο, μου έμαθε για τους θεούς - ειδικά τους Ελληνικούς.
Είπε ότι ήμουν πιο πολύ σαν τον Zeus (Ελληνικός Δίας) παρά σαν τον Jove (Ρωμαϊκός Δίας).
Ο Jove ήταν μια χλωμή Ρωμαϊκή αντιγραφή του Zeus.
Ο Zeus παντρεύτηκε την αδερφή του, έτσι δεν είναι?
- Ναι. - Πώς την έλεγαν?
- Ήρα. - Ήρα. Αυτό είναι.
Κι έμεινε έγκυος απ'αυτόν.
Όχι. Αυτή ήταν η Μήτις.
Και φοβούμενος ότι το παιδί θα γινόταν πιο δυνατό απ'αυτόν
και θα κυβερνούσε τους ουρανούς,
πήρε το παιδί από το σώμα της και το κατάπιε ολόκληρο,
και η Αθηνά ξεπήδησε από το κεφάλι του.
Ναι, κάπως έτσι.
Δεν πίστευα αυτή την ιστορία αλλά, φυσικά, τώρα...
βλέπω ότι ήταν αλήθεια.
Τώρα καταλαβαίνεις γιατί ήμουν πάντα θεϊκός.
Και η Drusilla είναι θεϊκή επίσης.
Θα το ανακοινώσω την ίδια στιγμή που θα ανακοινώσω τη δική μου θεϊκότητα.
Ω, αυτή είναι η πιο λαμπρή στιγμή της ζωής μου!
Θα με αφήσεις να αποσυρθώ και να θ-θυσιαστώ για σένα με τη μία?
Ο θ-θεϊκός αέρας που εκπνέεις είναι πολύ δυνατός για μένα.
Λιποθυμώ, Θ-Θειότητα.
Φύγε ήσυχος.
Σκεφτόμουν να σε σκοτώσω, αλλά άλλαξα γνώμη.
Στείλε μου τη Drusilla.
Θέλει να σε δει.
Έγινε θεός. Ω, κι εσύ είσαι θεά.
Εμείς δεν είμαστε.
Θεός? Ποιος απ'όλους?
Πιστεύει ότι είναι ο Δίας!
- Ακούγεται άσχημο για μας τους θνητούς. - Ίσως όχι.
Όταν ανακοινώσει τη θειότητά του, θα δουν όλοι ότι είναι τρελός.
Θα έχουμε και πάλι τη Δημοκρατία.
Φίλε μου, αυτό θα μπορούσε να είναι το κ-καλύτερο πράγμα που μας έχει συμβεί ποτέ.
Έρχεται ο Αυτοκράτορας.
Είναι κάτι που οφείλετε να ξέρετε όλοι πριν έρθει,
ώστε να μην πιαστείτε τελείως στον ύπνο.
Έχουμε το προνόμιο να ζούμε κατά τη διάρκεια του πιο εκπληκτικού γεγονότος.
Ο Αυτοκράτορας υπέστη έναν μετασχηματισμό -
Μια μεταμόρφωση.
Έγινε θεός.
Αυτό είναι, το λιγότερο, ασυνήθιστο.
Μα αυτή είναι η φύση των θαυμάτων - να είναι ασυνήθιστα
Αν είναι η φύση μερικών ανθρώπων να μην τα πιστεύουν...
τότε τόσο τους κόβει.
Ο Αυτοκράτορας δεν θέλει να το κάνει θέμα.
Δεν θέλει δημόσιες ανακοινώσεις.
Θέλει όλοι μας να συμπεριφερθούμε φυσιολογικά.
Παρ'όλο που τώρα είναι θεός, είναι ακόμη ο ίδιος αγαπητός νέος.
Μπορώ να το πιστοποιήσω.
Και για να μπορέσουν οι σχέσεις του να είναι όπως ήταν πάντα,
αποφάσισε, για ευκολία, να διατηρήσει τη θνητή του μορφή.
Παρεμπιπτόντως, η αδερφή του η Drusilla έγινε θεά. Ερωτήσεις?
Φυσικά, είναι ασυνήθιστο, αλλά όπως λέει ο Sertorius Macro
αυτή είναι η φύση των θαυμάτων.
Γιατί, θα αναρωτηθεί κανείς, οι θεοί γίνονται μόνο μετά θάνατον?
Αργά ή γρήγορα, ένας άνθρωπος ήταν προορισμένος να ξαναγεννηθεί θεός.
Αν λατρεύουμε τον Θεϊκό Αύγουστο μετά το θάνατό του,
δεν είναι λογικό να λατρεύουμε τον δισέγγονό του όσο ζει?
Νομίζω ότι θα πρέπει να θεωρούμε τους εαυτούς μας τυχερούς που ζούμε αυτή την εποχή.
Κύριοι, οι απόγονοί μας θα μας ζηλεύουν.
Οι απόγονοί μας θα σε λένε γάϊδαρο, ηλίθιε.
Ο Αυτοκράτορας!
Η αδερφή μου κι εγώ είμαστε χαρούμενοι που σας έχουμε κοντά μας πάλι.
- Η ανάρρωσή σας είναι ένα θάυμα. - Προσευχήθηκες γι'αυτή, Lentulus.
Νύχτα και μέρα. Αλλά οι προσευχές μας δεν εισακούονται πάντα.
Ναι, αλλά οι δικές σου ήταν πολύ ειδικές.
Προσέφερες τη ζωή σου στους θεούς στη θέση της δικής μου. Αυτό ήταν πολύ ευγενές.
Είναι αλήθεια. Το έκανα.
- Τί θα κάνεις γι'αυτό? - Να κάνω γι'αυτό?
Τί εννοείτε?
Να. Είμαι ακόμη εδώ και το ίδιο κι εσύ, αλλά δεν θα έπρεπε να είμαστε και οι δύο εδώ.
Δεν θα έπρεπε να δώσουμε στους θεούς τα πράγματα που υποσχόμαστε?
Είσαι στον κίνδυνο της ψευδορκίας. Σκέψου το.
Αλλά όχι πολύ. Οι θεοί δεν θα περιμένουν για πάντα. Τους ξέρω καλά.
Θα περπατήσουμε στην αγορά και θα φανερωθούμε στους ανθρώπους της Ρώμης.
Ακόμα βήχεις? Πρέπει να κάνουμε κάτι γι'αυτό.
- Δεν ξέχασες τα αγάλματά μου? - Όχι.
- Herod, γύρισες. - Για να σου δώσω τα συγχαρητήριά μου.
Έλα, περπάτησε μαζί μου για λίγο. Θέλω να σου μιλήσω.
Δεν υπάρχει κανείς σε όλη τη Ρώμη αρκετά άντρας για να τον χτυπήσει σαν σκυλί?
Είναι π-πολύ δύσκολο, μητέρα. Υπάρχουν πάντα φρουροί.
Τέλοσπάντων, δεν έχω σκοτώσει κανέναν.
Εξάλλου, όλοι πιστεύουν ότι αυτή η τρέλα δεν μπορεί να κρατήσει.
Είτε θα ανακτήσει τις αισθήσεις του είτε θα πεθάνει.
- Δεν θα μπορούσες να δηλητηριάσεις το φαγητό του? - Μητέρα! Τί είμαι, δολοφόνος?
- Ένας ζωντανός θεός ανάμεσά μας! - Και μια θεά.
Το είδα να έρχεται πολύ καιρό πριν.
Το να πάρεις μια αδερφή για γυναίκα! Θα σαπίσουν και οι δύο στην κόλαση γι'αυτό.
- Τη λυπάμαι. - Θα ήθελες!
Είναι τρομαγμένη απ'αυτόν, οπότε του κ-κάνει τα θελήματα!
- Δεν την κατηγορώ. - Θα αυτοκτονούσα πρώτα!
Κανείς δεν θέλει να πεθάνει, μητέρα.
Είδα το πρόσωπο του Lentulus όταν του γνωστοποιήθηκε ότι ο θεός δεν αστειευόταν.
Περίμενε ελπίζοντας ότι ο Caligula θα το ξεχνούσε, αλλά δεν το ξέχασε.
Έστειλε τον Macro με μερικούς φρουρούς να τον παρακολουθούν όσο έκοβε τις φλέβες του.
Πήρε αυτό που του άξιζε! Είστε όλοι ένας σωρός από ξεδιάντροπους δειλούς!
Όταν πέθανε ο Germanicus, πέθανε ο τελευταίος Ρωμαίος.
Είναι καλό να φεύγεις από τη Ρώμη.
Είστε τυχεροί που δεν ζείτε στο παλάτι.
- Αυτά που γίνονται εκεί τη νύχτα... - Άκουσα αρκετά!
- Έχει καθόλου χρήματα? - Όχι, όχι πολλά.
Έδωσε σε έναν ηνίοχο 20.000 χρυσά τις προάλλες
μόνο και μόνο επειδή κ-κέρδισε έναν αγώνα.
Όταν τελειώσουν τα λεφτά, καλό θα ήταν να προσέχετε όλοι.
Θα σας δω και τους δύο στο δείπνο.
- Είναι πολύ αναστατωμένη. - Τί μπορώ να κάνω?
Έχω έναν τρελό ανιψιό, αλλά δεν μπορώ να τον σκοτώσω.
Τί μας συμβαίνει, Herod?
Αυτά είναι τα παιδιά του Germanicus. Πώς θα μπορούσε να συμβεί αυτό?
Ξέρεις τί λένε για το Κλαυδιανό δέντρο?
Φέρει δύο ειδών φρούτα - τα γλυκά και τα άσχημα.
Είχαν σίγουρα τ-τρομερή σοδειά φέτος.
Αυτό δεν είναι το σπίτι τους.
Αυτό είναι το δικό μας σπίτι.
Ναι.
Θα ξοδέψουμε τον περισσότερο χρόνο μας εδώ.
Θα χτίσω μια γέφυρα για να το συνδέσω με το παλάτι.
Θα κάνω τις ακροάσεις μου εδώ.
Ναι!
Κοίτα τον. Δία!
- Μοιάζει με θεό? - Έναν κατώτερο θεό.
Ναι. Έναν κατώτερο θεό.
Το άκουσες αυτό?
Δεν είσαι αρκετά σημαντικός γι'αυτό το Ναό.
Ορίστε?
Πρόσεχε τί μου λες αλλιώς θα βάλω να σου σπάσουν τα μούτρα!
Μίλα! Δεν σε ακούω.
Προς το παρόν μπορείς να μου απευθύνεσαι ως Δία,
γιατί ως προς τη δύναμη είναι ό,τι πλησιέστερο σε μένα.
Δημιουργήθηκες από τους αρχαίους Ρωμαίους κατ'εικόνα, αλλά δεν είσαι τίποτα.
Τίποτα, με ακούς?
Και αυτή είναι η Ήρα...
από την οποία οι αρχαίοι Ρωμαίοι έφτιαξαν εσένα!
Θα σας μετακινήσουμε και τους δύο σε ένα παράρτημα.
Ήσασταν πολύ καιρό εδώ.
Αυτός είναι ο ναός στον οποίο διάλεξα
να φέρω το παιδί του Δία!
Ένα παιδί?
Δικό μου?
Το παιδί του Δία.
Για να κυβερνήσει το σύμπαν.
Πες της.
Πες της πώς είναι να σε αγαπά ο Δίας.
Πες της.
Ήταν σαν ο ήλιος να σκάει στις φλέβες μου.
Ήταν σαν διάττοντας αστέρας!
Ήταν σαν όλα τα φώτα του σύμπαντος να φέγγουν συγχρόνως στη μήτρα μου!
Και ένα νέο σύμπαν γεννήθηκε.
- Μα υποσχέθηκες ότι θα ήταν έτοιμα! - Μην εξάπτεσαι.
Είπα ότι θα κάνω το καλύτερο, αυτό είναι όλο.
Πρέπει να είναι έτοιμα για την τελετή αύριο.
- Ο Nero είναι έτοιμος. - Δεν μας κάνει ένα, ηλίθιε!
- Δεν υπάρχει λόγος να είστε προσβλητικός. - Θα βάλω να σε πετάξουν έξω από την πόλη!
Το μάρμαρο δεν έφτασε παρά την προηγούμενη εβδομάδα και ο καλύτερος γλύπτης μου είναι άρρωστος.
- Το μάρμαρο ήταν εδώ την προηγούμενη φορά! - Ήταν? Είχε μια ρωγμή.
Το χρησιμοποίησες για κάποιον άλλο!
Ορκίζομαι ότι δεν το χρησιμοποιήσαμε για κανέναν άλλο.
- Πάρε τον Nero. Ο Drusus θα κάνει μία εβδομάδα. - Μπορείς να τον κρατήσεις.
Με έβαλες σε μεγάλους μπελάδες.
Να τον κρατήσω? Τί θα κάνω με ένα άγαλμα του Nero?
Μπορείς να το χώσεις! Και ξέρεις πού μπορείς να το χώσεις!
Θα σε δω στα δικαστήρια για καταγγελία συμβολαίου!
Θα με μηνύσεις? Θα σε μηνύσω εγώ! Θα σε μηνύσω για καταστροφές.
Για διαστρέβλωση. Για απάτη.
Θα έχεις νέα από τους δικηγόρους μου!
Θα σε χρεώσω και γι'αυτό!
Καίσαρ, είναι κάτι που πρέπει να ξέρεις.
- Μπορείς να το ακούσεις? - Να ακούσω τί?
Τον Gemellus που βήχει.
Δεν τον ακούς?
Ό-όχι.
Ω, τί σου είναι να έχεις τις αισθήσεις ενός θεού. Ακούω τα πάντα.
Ακόμη κι ένα φύλλο να πέφτει στην άλλη άκρη του κόσμου.
Μερικές φορές είναι ανυπόφορο να ακούς τόσα πολλά.
Δεν ακούς τίποτα?
Τ-τίποτα.
Έβηχε σε όλο το δείπνο. Γιατί δεν ήσουν στο δείπνο?
Κ-κοιμήθηκα.
Έβηχε σε όλο το δείπνο.
Ακόμη κι από το δωμάτιό του στην μακρινή πλευρά του παλατιού, μπορούσα να τον ακούσω.
Κανείς άλλος δεν μπορούσε. Ούτε η Ήρα.
Η Ήρα?
Ω, ναι, η Ήρα.
Όχι, δεν νομίζω ότι θα τον άκουγε.
Σταμάτησε.
Ω, χαίρομαι.
Ναι. Ήθελες να μου πεις κάτι?
Ν-ναι. Αφορά τα α-αγάλματα.
Ναι, ήθελα να σου μιλήσω γι'αυτό. Το πρόσεξες κι εσύ?
Τί να προσέξω?
Ότι κανένα από τα αγάλματα στη Ρώμη δεν μοιάζει με εμένα.
Δεν το μπορώ αυτό.
Θέλω να μαζέψεις τα αγάλματα των θεών στη Ρώμη
και να αντικαταστήσεις τα κεφάλια τους με ένα δικό μου.
- Δικό σου? - Ναι. Και της Ήρας επίσης.
Μπορείς να βάλεις το κεφάλι της στο άγαλμα της Αφροδίτης.
Δεν είναι όμορφη?
Και είναι έγκυος. Μεταφέρει το παιδί μου στη μήτρα της.
Η σκέψη με βασανίζει. Με τί θα μπορούσε να μοιάζει?
Θα μπορούσε να είναι πιο μεγάλο από τον ίδιο τον Δία? Θα μπορούσε να κυβερνήσει το σύμπαν?
Τα αγάλματα των N-Nero και D-Drusus
δ-δεν θα είναι έτοιμα για την τελετή.
Τί?
Τα αγάλματα των α-αδερφών σου δεν θα είναι έτοιμα εγκαίρως.
Δεν θα είναι έτοιμα?
- Δεν φταίω εγώ... - Τα έκανες χάλια!
Είσαι ένας ηλίθιος! Ήμουν χαζός που σε εμπιστεύτηκα!
Θα ήθελα να σου κόψω το λαιμό. Στην πραγματικότητα θα το κάνω τώρα!
Όχι! Όχι! Όχι!
- Τί είναι? - Ποιος είναι?
Ο Gemellus.
- Γιάτρεψα το βήχα του. - Ω, όχι.
Ω, όχι!
Και δεν είσαι πια Πρόξενος! Απολύεσαι!
Θα βρω κάποιον άλλον!
- Παρ'το από δω. Δείχνει απαίσιο. - Ναι, Καίσαρ.
Drusilla, ξύπνα σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ, Drusilla, το κεφάλι μου!
Σε παρακαλώ.
Κανείς δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερος από τον Δία.
Ούτε ακόμη και το παιδί του.
Δεν υπήρχαν πολλοί στην κηδεία, έτσι?
Τί περίμενες? Ο Caligula τον κατήγγειλε σαν προδότη.
Και πάλι, ήταν ο εγγονός του Τιβέριου και ακόμη παιδί.
Πώς μπορούν οι άνθρωποι να πιστεύουν τέτοιες ανοησίες?
Οι άνθρωποι πιστεύουν τα πάντα.
Είμαστε τυχεροί που δεν γιόρτασε την κηδεία με αγώνες.
Θέλω να μιλήσω στον Κλαύδιο ιδιαιτέρως.
Φυσικά. Φεύγω.
Συμβαίνει κάτι ή σε αναστάτωσε η κηδεία του Gemellus?
Ήταν η κηδεία.
- Αντίο, Herod. - Αντίο.
- Πας κάπου? - Ναι.
Μετά από τόσο καιρό, πάω να βρω τον πατέρα σου.
- Τί εννοείς? - Θα αυτοκτονήσω.
Μην αρχίζεις ανοησίες.
- Μα δεν μπορείς. - Ω, ναι, μπορώ.
Η ζωή είναι δική μου. Θα είναι μια ευπρόσδεκτη ανακούφιση.
Δεν σκοπεύω να συνεχίσω να ζω σε αυτό το μέρος.
Δεν χρειάζεται να υποκριθείς ότι θα σου λείψω.
Φυσικά θα μου λείψεις. Είσαι η μητέρα μου.
Αυτό είναι πολύ υπάκουο. Αν υπολογίσεις ότι δεν ήμουν πολύ στοργική μαζί σου.
Λυπάμαι γι'αυτό, αλλά πάντα ήσουν μια απογοήτευση για μένα.
- Ω, μην το λες αυτό... - Βλέπεις? Κλαις στην ηλικία σου.
- Γιατί δεν θα έπρεπε να κλάψω? - Δεν υπάρχει λόγος.
Κράτα τα δάκρυά σου για σένα, μπορεί να τα χρειαστείς. Εγώ όχι.
- Μην το κάνεις, σε παρακαλώ. - Είμαι αποφασισμένη.
Δεν θέλω να μείνω εδώ άλλο.
Γεννήθηκα σε ένα κόσμο με ανθρώπους. Έχει γίνει ένα κυνοτροφείο με τρελούς σκύλους.
Είδα τον έξοχο γιο μου, Germanicus, να δολοφονείται,
και τα εγγόνια μου, Drusus, Nero, Gemellus.
Οι εγγονές μου είναι εκφυλισμένες,
και η αδερφή σου, η Livilla, πέθανε από το χέρι μου.
Αυτό ήταν το χειρότερο. Έπρεπε να είχα πεθάνει τότε εγώ.
Π-περίμενε λίγο. Ο Caligula είναι άρρωστος στο μυαλό. Αργά ή γρήγορα...
Η Ρώμη είναι άρρωστη - άρρωστη στην καρδιά. Αυτός είναι απλά το εξάνθημα που τη φανέρωσε.
Μα δεν μπορεί να κρατήσει γ-για πάντα.
Όχι. Και τολμώ να πω ότι εσύ θα επιβιώσεις απ'αυτόν.
Θα επιβιώσεις την Μεγάλη Πλημμύρα, το ξέρω αυτό τώρα.
Μα δεν θέλω.
Έμεινα πολύ και οι καλοί τρόποι επιβάλλουν να ξέρεις πότε να φύγεις.
Θα βρεις όλες μου τις υποθέσεις τακτοποιημένες.
Πλήρωσε τα χρέη μου και να είσαι καλός με τους σκλάβους μου - ήταν πολύ πιστοί.
Θα πάω κάτω στο Άντιο να το κάνω.
Έλα σε 5 ώρες, θα πρέπει να είμαι νεκρή μέχρι τότε,
αλλά περίμενε μέχρι να το επιβεβαιώσει η Briseis σε περίπτωση που με πετύχεις στην τελευταία μου πνοή.
Υπολογίζω σε σένα να μου κάνεις τις τελευταίες τελετές.
Θυμίσου να κόψεις το χέρι μου για ξεχωριστή ταφή
επειδή αυτή θα είναι αυτοκτονία. Είσαι επίφοβος να το ξεχάσεις.
Και Κλαύδιε... Κλαύδιε.
Σε παρακαλώ μην μπερδέψεις τα αποχαιρετιστήρια.
Μπορείς να με φιλήσεις.
Ω, μητέρα.
Είναι νεκρή, αφέντη. Μπορείτε να μπείτε μέσα.
Πώς ήταν?
Ω, τόσο εύκολο, αφέντη.
Όταν η ζωή θέλει τόσο να δραπετεύσει,
ένα άγγιγμα του μαχαιριού στη φλέβα αρκεί για να την αφήσει να τρέξει.
Δεν φώναξε?
Μόνο στο τέλος. Την άκουσα να φωνάζει στον πατέρα σας.
"Drusus, Drusus," είπε. "Συγχώρεσέ με, συγχώρεσέ με."
Συγχώρεσέ με?
Ίσως επειδή τον άφησε να περιμένει τόσο καιρό.
Την πήρα έξω από το μπάνιο. Είναι καλυμμένη με ένα σεντόνι.
Μπορείτε να τη δείτε τώρα.
Ναι. Ναι. θα έρθω σε ένα λ-λεπτό.
Μην είστε άφωνος, αφέντη.
Ήθελε να φύγει. Δεν ήταν δύσκολο.
Ήρεμη όπως σας αρέσει, και γενναία.
Ήταν κόρη του Mark Antony και της and Octavia. Θα το περίμενε κανείς.
Έκοψα το χέρι της για ξεχωριστή ταφή.
Γιατί το έκανες?
Μου το ζήτησε, αφέντη.
Ίσως νόμιζε ότι θα το ξεχνούσατε.
Δία!
Άντρα μου! Πού είσαι?
Ω, δεν είσαι ο Δίας.
Δεν είσαι ο άντρας μου ο Δίας.
Είσαι απλά ο χαζός θείος μου Κλαύδιος.
Ήταν η κηδεία της γιαγιάς σου σήμερα. Δεν μπορούσες να παραστείς?
Οι θεοί δεν παρίστανται σε κηδείες.
Είσαι μεθυσμένη.
Όχι.
Ο άντρας μου βρήκε αυτό το θαυμάσιο ρόφημα το οποίο παίρνουμε.
Σε κάνει να νιώθεις σαν να πετάς στον αέρα!
Τον έχεις δει - τον άντρα μου? Κρύβεται.
Μήπως εννοείς τον α-αδερφό σου?
Ναι. Τον αδερφό μου.
Τον θεϊκό ικανό αδερφό μου.
Ικανό.
Ξέρεις ότι θα γίνει πατέρας?
η Ήρα είναι έγκυος από τον Δία.
Ή η Metis ή η Diana.
Μερικές φορές είμαι η μία, μερικές φορές είμαι η άλλη. Μπερδεύεται λιγάκι.
Γιατί τον ικανοποιείς με αυτό τον τρόπο?
Εσύ γιατί το κάνεις? Εσύ κάνεις τον κλόουν, εγώ κάνω τη θεά.
Είσαι αηδιαστική!
Δεν θα τολμούσες να το πεις σε αυτόν.
Φοβάσαι. Όλοι φοβόμαστε - ακόμη κι αυτός.
Ξέρεις τί φοβάται?
Αυτό.
Φοβάται ότι θα είναι πιο δυνατό απ'αυτόν και θα κυβερνήσει τους ουρανούς.
Τώρα έχω κάτι το οποίο φοβάται.
Δία!
Πού είσαι? Δία!
Δία, θησαυρέ μου? Είσαι εκεί?
Δία!
Α!
Ω, με τρόμαξες.
Ω, είναι θαυμάσιο.
Θα γαργαλήσει λίγο.
Γιατί κρύβεσαι εδώ?
Ήθελα να με βρεις εδώ.
Βλέπεις, άλλαξα όλο το δωμάτιό μου.
Ο Όλυμπος.
Εμείς οι θεοί προτιμάμε να ζούμε σε κορυφές βουνών
κι ενώ μένω σε αυτό το παλάτι, αυτό μου θυμίζει το αληθινό μου σπίτι.
Και τί είναι αυτό?
Μια άμαξα για να σε τραβήξει ως πάνω στα σύννεφα.
Πιες αυτό.
Ω, νομίζω ότι έχω πιει αρκετά. Είναι το ίδιο?
Είναι το ίδιο. Εμείς οι θεοί το πίνουμε πριν κάνουμε ένα θαύμα.
Πιες το. Πιες. Πιες. Πιες.
Το ξέρεις ότι σε αγαπώ?
Περισσότερο από οτιδήποτε στον κόσμο?
Άσε με να σου δείξω πώς θα τραβηχτείς στον Όλυμπο.
Βλέπεις...
Χρυσά βραχιόλια για να σε βοηθήσουν.
Να σε βοηθήσουν...
να καβαλήσεις.
Να καβαλήσουμε μαζί?
Ποιος είμαι εγώ?
Ο Δίας, Κύριος του ουρανού, ο σύζυγός μου.
- Ποια είσαι εσύ? - Η Βασίλισσα του ουρανού, η γυναίκα σου.
- Με εμπιστεύεσαι? - Ω, εντελώς, αγάπη μου, κύριέ μου.
- Δεν θα πονέσεις, στο υπόσχομαι. - Να πονέσω?
Γιατί, τί θέλεις να κάνεις, άγγελέ μου?
Ξέρεις ότι δεν μπορώ να σου αντισταθώ σε τίποτα.
Τί κάνεις?
Τί θέλεις να κάνεις?
Ω, πες στη Βασίλισσα του ουρανού τί θέλει ο κύριος και αφέντης της.
Πρέπει να τραβήξω το παιδί από τη μήτρα της Βασίλισσας του ουρανού
και να το καταπιώ ολόκληρο, έτσι ώστε ένα νέο παιδί να βγει από το κεφάλι του Δία.
Ω, ναι, αγάπη μου. Τράβα το έξω.
Άσε τον Δία να πάρει το παιδί και...
Ω, ας πάμε στο κρεβάτι.
Η βασίλισσά σου νυστάζει πολύ.
Τί είναι αυτό? Τί θα κάνεις?
Δεν θα πονέσει, το ξέρω.
Να πονέσει? Μα γιατί θα πρέπει να...?
Caligula?
Είμαστε αθάνατοι θεοί!
Μην πας εκεί μέσα.
I, CLAUDIUS (πολυβραβευμένη σειρά του BBC, 1976)
KG version. All series size 10.7gb I.Claudius.x264.AC3.Rus.Eng.Pol.Subs.KinoLair
Μετάφραση: ? Συγχρονισμός & διορθώσεις: eladir